Özge uzağa uçuyor,
Dünyadan uzaktaki hayallere
...

Geçmişe Yolculuk

Bu gün kendimi kuru yapraklarla kaplı, çıkmaz bir sokağa benzetiyorum .
Sadece o sokakta yaşayanlar üzerimden gelip geçiyor
Bugün kendimi odalarından çoğu boş bazen dolan bir otel gibi hissediyorum 
İçimden ne hayatlar ne hikayeler ne aşklar geçip gidiyor...

~

Bugün kendimi parktaki bir bank gibi sessiz ve sabit hissediyorum.
Geceleri üzerimde şehrin ışıkları yatıp uyuyor
Bugün kendimi tonlarca yük taşıyan gemilerin denizi gibi hissediyorum 
Kaldırma kuvvetim var ama şehrin atıkları içime akıyor...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:



Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe,bütün evrene karışırcasına



Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır



Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.






Ataol BEHRAMOĞLU